Pogrzeb ks. prof. Alfonsa Skowronka

Parafia: Laski. Matki Bożej Królowej Meksyku
Mszy św. w kościele Matki Bożej Królowej Meksyku o godz. 11.00 będzie przewodniczył abp Wiktor Skworc

W nocy 18 grudnia 2020 roku w Domu Księży Emerytów w Kiełpinie

w 93 roku życia i w 67 roku kapłaństwa

zmarł ks. prof. Alfons Skowronek

kapłan Archidiecezji Katowickiej,

od kilkudziesięciu lat związany z Warszawą i Akademią Teologii Katolickiej

Twórca Katedry Teologii Ekumenicznej ATK

 

Pogrzeb odbędzie się w środę 23 grudnia 2020 roku, o godzinie 11.00 w parafii Matki Bożej Królowej Meksyku w Laskach Warszawskich (ul. 3. Maja 40/42). Pochowany zostanie na cmentarzu Zakładu dla Ociemniałych w Laskach.

***

Ks. Alfons Józef Skowronek urodził się 26 stycznia 1928 r. w Piekarach Śląskich jako syn górnika Józefa i Marty z domu Foks, która zmarła podczas wojny. Ochrzczony został 2 lutego 1928 r. w kościele parafialnym pod wezwaniem Imienia Najświętszej Maryi Panny i świętego Bartłomieja w Piekarach Śląskich, tam też przystąpił do bierzmowania. Rodzina była bardzo religijna. Miał rodzeństwo, które czynnie uczestniczyło w życiu organizacji kościelnych. Brat Jan był kapłanem i profesorem wydziału teologicznego w Santiago de Chile. Ksiądz Alfons ukończył trzy klasy niemieckiej szkoły górniczej w Bytomiu. Następnie do 1945 r. kontynuował naukę w gimnazjum i liceum w Piekarach Śląskich. Świadectwo dojrzałości według programu wydziału humanistycznego uzyskał w Szkole Ogólnokształcącej stopnia licealnego w Głuchołazach w 1949 roku. W szkole wyróżniał się w gronie rówieśników i miał uznanie wśród nauczycieli.

Zaraz po maturze rozpoczął formację w Śląskim Seminarium Duchownym w Krakowie oraz studia teologiczne na Uniwersytecie Jagiellońskim. Święceń diakonatu udzielił mu 15 lutego 1954 r. w kaplicy Seminarium w Krakowie biskup Franciszek Jop. Święcenia prezbiteratu otrzymał w Roku Maryjnym, 29 czerwca 1954 r., w bazylice piekarskiej z rąk biskupa częstochowskiego Zdzisława Golińskiego. Rektor Seminarium, ksiądz doktor Józef Baron podkreślał jego wybitne zdolności naukowe, dlatego po święceniach został skierowany na studia z dogmatyki na Katolicki Uniwersytet Lubelski.

Po uzyskaniu 22 czerwca 1956 r. dyplomu magistra teologii, został mianowany wikariuszem – ekspozytem w Drogomyślu, a następnie katechetą w Zasadniczej Szkole Zawodowej w Bielsku – Białej. Następnie pracował jako wikariusz w parafii Świętego Michała Archanioła w Michałkowicach (1959-1961) oraz Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Katowicach (1961-1964). W tym czasie kontynuował studia na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, gdzie 21 maja 1964 r. uzyskał tytuł doktora teologii na podstawie pracy zatytułowanej: „Sakramenty a Kościół w teologii katolickiej po encyklice «Mystyci Corporis»”. Po uzyskaniu doktoratu został mianowany prefektem Śląskiego Seminarium Duchownego w Krakowie i wykładowcą sakramentologii, propedeutyki teologii oraz ekumenizmu. Wykładał w Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie i na Studium Liturgicznym w Krakowie. Prowadził diecezjalne Koło Księży Ekumenistów. W 1968 r. został członkiem nowopowstałej Diecezjalnej Komisji Ekumenicznej. Rozpoczął też upragnione studia zagraniczne w Nijmegen (Holandia) i Paderborn (Niemcy), gdzie miał okazję współpracować z profesorem Ratzingerem i profesorem Rahnerem. Od 1969 r. był recenzentem prac proboszczowskich z dogmatyki. W 1970 r. uzyskał habilitację w zakresie teologii dogmatycznej na podstawie pracy „Sakrament in der ewangelischen Theologie der Gegenwart” na Wydziale Teologicznym uniwersytetu w Münster. Po powrocie do Polski był wykładowcą w Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie; kierował tam Katedrą Teologii Ekumenicznej. Należał do Komisji Doktrynalnej I Synodu Diecezji Katowickiej. Był egzaminatorem synodalnym z zakresu dogmatyki, a także członkiem kolegium redakcyjnego Śląskich Studiów Historyczno – Teologicznych. W 1985 r. uzyskał tytuł profesora zwyczajnego. Przez wiele lat był też członkiem Komisji Episkopatu Polski ds. Ekumenizmu i Podkomisji ds. Dialogu z Kościołami zrzeszonymi w Polskiej Radzie Ekumenicznej (1978-1996). Był autorem wielu pozycji teologicznych, książek i artykułów, zwłaszcza z sakramentologii i ekumenizmu. W 1993 r. przeszedł na emeryturę, pozostając w Warszawie. Od 1998 roku był mieszkańcem Domu dla Księży Emerytów w Otwocku, a później „Domu nad Świdrem” także w Otwocku. Ostatnie lata spędził w Domu Księży Emerytów w podwarszawskich Łomiankach – Kiełpinie. Zmarł 18 grudnia 2020 roku.