Łomna. Św. Mikołaja Biskupa

O parafii

Miejscowość Łomna leży niedaleko drogi prowadzącej z Warszawy przez Zakroczym w kierunku Gdańska. Jak Kampinos od zachodu, tak Łomna zamyka teren puszczy od strony wschodniej. Nazywana niegdyś Łomnami lub Łomnami Wielkimi należy do najstarszych miejscowości na Mazowszu. Wymieniana jest już w bulli papieskiej Hadriana IV z roku 1155. Nadano ją wtedy Kanonikom Regularnym z Czerwińska. Pozostała w ich rękach do końca XVIII-go wieku.

Swą nazwę Łomna wzięła od wyrazu „łomny”, czyli łamany, kręty, zawiły – zapewne od koryta Wisły, która wtedy, jak przypuszczamy, płynęła bliżej wsi. Do nadanej kanonikom wioski należały okoliczne pola, łąki oraz część puszczy, zwana niegdyś Puszczą Łomińską – duży obszar w okolicach Dziekanowa i Truskawia.

Las przynosił zakonowi pokaźny dochód. Zachowały się dokumenty z II-ej połowy XVIII-go wieku potwierdzające sprzedaż przez opactwo dużej ilości drewna. Nabywcami byli kupcy gdańscy.

W roku 1745 Biskup chełmiński i Opat czerwiński Stanisław Załuski starał się bezskutecznie, by Łomnej nadano prawa miejskie.

W początkach XIX-go stulecia dobra łomniańskie wydzierżawił Antoni Trębicki, były poseł ziemi inflanckiej na Sejm Czteroletni i protegowany króla Stanisława Augusta. Gotówkę na dzierżawny zastaw wyasygnował królewski bratanek książe Józef Poniatowski. Trębicki był dobrym gospodarzem. Założył fabryczkę narzędzi rolniczych, był pionierem mechanizacji rolnictwa. Próbował nawet założyć w Łomnej pierwszą w kraju szkołę rolniczą. Po wojnie polsko – rosyjskiej 1830-1831 wycofał się z administracji majątkiem. Jego dwaj synowie: Stanisław i Konstanty byli zwolennikami carskiego namiestnika Księcia Konstantego. Pierwszy z braci został zastrzelony przez podchorążych w czasie nocy listopadowej 29.XI.1830 roku.

W roku 1845 Łomnę dzierżawi syn Stanisława Aleksander, a od roku 1900 Władysław Trębicki. Potem majątek przechodzi w ręce rodziny Jaroszewiczów.

Niewiele zachowało się do dziś z tamtych czasów. Do najcenniejszych obiektów, ufundowanych przez rodzinę Trębickich, należy kościół parafialny pod wezwaniem Św. Mikołaja Biskupa, wzniesiony w II-ej połowie XIX-go stulecia.

Pierwszą świątynię Kanonicy Regularni zbudowali jeszcze w XIII-go wieku. Udokumentowana wzmianka o kościele pochodzi z 1254 roku. Parafię erygowano w roku 1435 staraniem Opata Andrzeja. Kolejny kościół oddano w 1667 roku. Obiekt był, jak poprzedni, budowlą drewnianą. Inicjatorem przedsięwzięcia był wtedy proboszcz ks. Jakub Mitkiewicz. Nie zachował się wizerunek żadnej z tamtych świątyń.

Dzisiejszy kościół zbudowano w latach 1870 – 1872 według projektu niezwykle cenionego włoskiego architekta Henryka Marconiego. Wielkie zasługi w staraniach o nową świątynię miał ówczesny Proboszcz Ks. Józef Sobolewski. Pracami kierował Konstanty Waroczewski, budowniczy warszawskiego powiatu.

Budowla nosi cechy stylu późno klasycystycznego. Jest murowana z cegły, otynkowana, na planie prostokąta, z półokrągłym prezbiterium. Na zewnątrz dekorowana pilastrami, profilowanymi gzymsami. Fasada ma dekorację płycinową z dwoma pilastrami i trójkątnym szczytem. Wejście główne poprzedzono kilkustopniowymi schodami. Nad wejściem znajduje się trójkątny przyczółek i okrągłe okienko (oculus). Boczne wejście udekorowane jest tak samo. Kościół posiada dwie boczne kaplice. Nakryty jest dwuspadowym dachem z sygnaturką.

We wnętrzu: wydzielone półkoliste prezbiterium, dwie zakrystie z kruchtą oraz dwie kaplice boczne, otwarte ku nawie arkadami wspartymi na pilastrach. Ołtarz główny – murowany, z parą pilastrów i trójkątnym szczytem, autorstwa Aleksandra Sikorskiego, w swej najstarszej części, pochodzi z 1874 roku.

Na szczególną uwagę zasługują znajdujące się w świątyni obrazy, bowiem – choć już nie starczyło fundatorom środków na oryginały – mieli tę ambicję, by zamówić kopie dzieł wybitnych twórców. W ołtarzu głównym widzimy obraz pędzla Ignacego Stelmaskiego przedstawiający powszechnie znany, rafaelowski temat Przemienienia Pańskiego. W lewym bocznym ołtarzu znajdujemy obraz Matki Boskiej Różańcowej ze Św. Dominikiem i Św. Katarzyną ze Sieny. W prawym ołtarzu obraz przedstawia patrona parafii i świątyni – Św. Mikołaja biskupa. Są jeszcze dwie inne kopie, interesująco wybrane przez fundatorów. Jedną z nich jest stara kopia obrazu znajdującego się w rzymskim Kapitolu, namalowanego w 1623 roku przez sławnego włoskiego malarza Guercina; przedstawia ona pogrzeb i powitanie w niebie Św. Petroneli. Druga jest kopią obrazu pędzla Domenichino z 1614 roku, przedstawiającego Komunię Św. Hieronima. Oryginałem szczyci się watykańska pinakoteka. W zakrystii kapłańskiej znajduje się obraz Św. Kazimierza Królewicza z drugiej połowy XVII-go wieku. Jest on stylistyczną zapowiedzią szlacheckich portretów trumiennych, mających się wkrótce masowo pojawiać wszędzie, także i na Mazowszu.

W świątyni znajdziemy też dębową chrzcielnicę z 1917 roku, autorstwa A. Janickiego.

Poza ogrodzeniem kościoła, naprzeciw szczytu kościelnego, stoi na cokole żeliwna figura Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej. Ufundowali ją Paulina i Aleksander Trębiccy w roku 1859.

Kościół poważnie uszkodzony w czasie I wojny światowej został poddany gruntownej restauracji w latach 1928 – 1929. Druga wojna światowa nie przyniosła świątyni poważniejszego zniszczenia. Kolejny remont przeprowadzono w roku 1946.

Kancelaria parafialna

Łomna, ul. Trakt Trębickich 1
05-152  Czosnów

tel. +48 22 785 00 44
e-mail: parafia@lomna.pl

Kancelaria czynna:
od poniedziałku do piątku – godz. 16:00-16:45 (w okresie zimowym) lub 17:00-17:45 (w okresie letnim)

Msze Święte

Niedziele i święta:
7:30, 9:00, 11:00 (dla dzieci), 18:00 (młodzieżowa)
Dni powszednie:
6:00 (gdy nie ma intencji wieczornej), 18:00

Księża w parafii

Proboszcz

Ksiądz kanonik Tadeusz Bazylewicz (1982, 2004)

Wicedziekan dekanatu kampinoskiego
Wikariusz

Ksiądz Arkadiusz Fliszkiewicz (2009, 2017)

Spowiedź

Spowiedź w czasie nabożeństw oraz przed każdą Mszą Świętą.

Nabożeńtwa

Różańcowe (październikowe), Drogi Krzyżowej (każdy piątek Wielkiego Postu), Majowe i Czerwcowe: w dni powszednie rozpoczynają się, o godzinie: 18:00 (godzina: 17:00 – czas zimowy) Mszą Świętą, a w niedzielę i święta nabożeństwa te sprawowane są, o godzinie: 17:30 (godzina: 16:30 – czas zimowy). Nabożeństwa Gorzkich Żali sprawowane są w każdą niedzielę Wielkiego Postu, o godzinie: 16:30.

Adoracja Najwiętszego Sakramentu

Adoracja Najświętszego Sakramentu w każdy pierwszy piątek miesiąca od godziny: 17:00 do godziny: 18:00 (od godziny: 16:00 do godziny: 17:00 – czas zimowy).